Szybko przemieszczali się z położenia na miejsce, zestawiali barłogi waleczne w tabory i prócz tępaków korzystali też proszku strzelniczego.
Gromada reformatorów w 1420 roku ufundowała na skalnej fury w sąsiedztwu miasta Sezimovo Ústí, 90 kilometrów na południe od Pragi, nowiusieńki zamek i nazwala go Tabor. Pozycjonowanie nazwę tę zainkasowano z Ewangelii – pochodziła od świętej obfitości Tabor w Palestynie, na której Jezus ukazał się swoim elewom. To “Przemienienie Jaśniepańskie” dało imię kościołowi w nowiutkiej osadzie, oraz staw uzyskał nazwę Jordan, ktorą dźwiga do dziś. Tabor, miasto na fury, zostawało utrwalone gigantycznymi fortami, dzięki czemu mogło stawić czoła niejednemu oblężeniu przez nieprzyjaciela. Rezydenci pokonali własność prywatną, co sprawiło, iż wieki później, w latach komunistycznej Czechosłowacji, rozsławiano ich jako zwiastunów socjalizmu. Przeklęte były również relikwie i osobie świętych, obowiązywała surowa moralność erotyczna, sknero się żałośnie a zwykle. Czołowym dowódcą a strategiem wojskowym taborytów był jednooki Jan Žnatomiastžka, owiany gawędą niezwyciężonego.
Related Articles
No user responded in this post